Yaşım ilerlese de duygularım hep çocuk kaldı benim,
Büyüyemedi tıpkı umutlarım gibi güçsüz düştü emsallerinden,
Oyuna dalmış yine hayallerim dönememiş akşam ezanından önce azar işitmiş,
Keşke birdirbir,ebelemece çerik çomak kadar basit olabilseydi sevda denilen şey
Bir saklambaç yalnızlığında eritirken dağ gibi bedenimin çocukça hissettiği sevgi duygusunu
parkta bahçe de amaçsızca koştururken buluyorum yüreğimi
defalarca düşüp yaralansam da, hiç geçmese de gönül yaram tıpkı diz kapaklarımızın yarası gibi,
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta