Birden, bu şehrin gökyüzünde görünen,
O mermerden yapılı bulutların kenarından,
Belki de, bu ebedi maviliğin peşinden,
Koşmaya ürkmüş bir çocuk gibisin.
O dalgalı denizlerin rüzgarlarını hissederek,
Bir kar tanesi düşerken yeryüzüne, ıslanarak
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta