Çocuk ruhu hırçındır,mütecavizdir.'
Ona sadece sevgi ve şefkat caizdir.
Sokağa düşmüş çocuk içimizde bir problemdir.
Ruh ve bedene eşit alâka milli bir önlemdir.
Ne veriyoruz yavrumuza manâdan yana bu çağımızda?
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Dürüstlük ve açıklık çocuğun dünyasında doğrudur hep.
Zira saf ve temizliğidir onun doğruluğuna sebep.
Çocuklar gibi saf kalmak isterdim. Kutlarım güzeldi.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta