İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Karanlık ve sıcak bir düşten,
Düştüm dünyaya.
Hiç bir şey bilmezken,
Aydınlığa düştükçe,
Üşüdüm ve acıktım...
Beni ısıtan dokunuşlar,
Mırıltılar,
Öpücükler,
Durmaksızın büyüyüp şekillendirirken
Öğrendim ki anne demekmiş bunlar...
İlk güzel koku,
En güzel koku,
Ondan gelirmiş
Ömür boyu özlenen
Öğrendim,
Ah öğrendim..
anlamlı..duygulu..tebrikler,,
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta