Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Karanlık ve sıcak bir düşten,
Düştüm dünyaya.
Hiç bir şey bilmezken,
Aydınlığa düştükçe,
Üşüdüm ve acıktım...
Beni ısıtan dokunuşlar,
Mırıltılar,
Öpücükler,
Durmaksızın büyüyüp şekillendirirken
Öğrendim ki anne demekmiş bunlar...
İlk güzel koku,
En güzel koku,
Ondan gelirmiş
Ömür boyu özlenen
Öğrendim,
Ah öğrendim..
anlamlı..duygulu..tebrikler,,
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta