Hep çocuk oldum sanırdım yıllarca
Bitmeyen acılar arasında koşuşturup dururken
Bağırırdım dağlarda nehirlerde var gücümle
Atardım kendimi onların gizemli kucaklarına
İtildim bir gün ummadık bir anda sırtımdan
Yuvarlandım kayaların arasından nehire düştüm
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Kalbimizi birileriyle ikiye bölüp paylaşmaya başladığımız zaman çocukluğumuzuda yitiriyoruz galiba.Kalbimizi yine de paylaşalım ama çocukluğumuzu yitirmelerine izin vermeden.Yüreğine,kalemine sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta