Hep çocuk oldum sanırdım yıllarca
Bitmeyen acılar arasında koşuşturup dururken
Bağırırdım dağlarda nehirlerde var gücümle
Atardım kendimi onların gizemli kucaklarına
İtildim bir gün ummadık bir anda sırtımdan
Yuvarlandım kayaların arasından nehire düştüm
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Kalbimizi birileriyle ikiye bölüp paylaşmaya başladığımız zaman çocukluğumuzuda yitiriyoruz galiba.Kalbimizi yine de paylaşalım ama çocukluğumuzu yitirmelerine izin vermeden.Yüreğine,kalemine sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta