Sen gülünce; gökyüzüdür yüzün, gökkuşağı gözlerin çocuk!
Sen gülünce; güller açar ruhunda, bülbüller sana âşık!
Sen gülünce; hayat yeniden başlar dünyanın her yerinde!
Sen, sakın ağlama çocuk! Ağlamasın dünya!
Gözündeki yaşların bulutlara ulaştığı andır vuslat!
Şimşekler çakar, rahmet olur dönersin yine yurduna
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta