Çamurlar içinde oynayan çocuk…
Kal böyle çocukluğunda, sakın büyüme,
Sakın izin verme dünyana dokunmalarına,
Seni değiştirmelerine,
Sana ıvır-zıvır öğretmelerine.
Tüm güzellikleriyle tahsis et
Bütün bir evreni
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Yüreğine sağlık. Güzel duygular ve güzel bir şiir. Teşekkür ediyorum Zülfikar Yapar Kaleli.
Senin oyunların güzel, düşüncelerin saf,
Senin gündüzlerin haşmetli,
Düşüncelerin alabildiğine renkli.
Ne yaşamın zorlukları kar eder tenine,
Ne ekmek derdine düşersin,
Ne de su derdine.
öylece kal büyüme yada düyürken içindeki çocuğu yok etme
Cocugum sen hic büyüme.....
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta