Sahipsiz ve yoksul gördükçe
Kanıyor yüreğim.
Kanarken yüreğime sızıyor damlaları.
Gül kırmızı. Kan da kırmızı yakışmıyor.
Yakışmıyor çocuk kan ile gül yan yana
Kanıyor yüreğim utanıyorum insanlığımdan.
Utanıyorum insan olmaktan.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Şiirinizi begeniyle okudum çok güzel sesleniş efem tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta