Portakalın sırtına çıkmıştı çocuk.
Deh diyordu dizginlerinden tutarak.
Farz ediyordu babasının omuzları.
Onun da,kemikleri böyle batardı.
Okula başladı çocuk.
Yersiz teselliler işitti ilk gün.
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta