Portakalın sırtına çıkmıştı çocuk.
Deh diyordu dizginlerinden tutarak.
Farz ediyordu babasının omuzları.
Onun da,kemikleri böyle batardı.
Okula başladı çocuk.
Yersiz teselliler işitti ilk gün.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta