Gürsel Cengiz - Çocuk Şiiri - Antolojime ...

Bize kimse, avuçlarıyla mutluluğu sunmadı çocuk, kimse elleriyle bize gül dermedi, onu yakalayabildiysek, içimizde sürekli kor halinde tuttuğumuz umut ateşindendir. Akide şekeri değildi ceplerimizde ki, yarınlarla doluydu ceplerimiz,hangi yarınlar dersen, o aydınlık yarınlar.
Ben dediğini tuttum beynimi aydınlıklarda okuttum anne. Büyüdüm kocaman bir adam oldum, anlamadığımı sanma, çok iyi anladım o meşakkatli yılların, içimizde bıraktığı derin izleri.

Yağmur sularıyla yıkanırken
Toprak bir evde hayallerim
Duru bir sevda gibiydi çocukluğum
Yün bir yastık da yatarken gecenin karasında