Bize kimse, avuçlarıyla mutluluğu sunmadı çocuk, kimse elleriyle bize gül dermedi, onu yakalayabildiysek, içimizde sürekli kor halinde tuttuğumuz umut ateşindendir. Akide şekeri değildi ceplerimizde ki, yarınlarla doluydu ceplerimiz,hangi yarınlar dersen, o aydınlık yarınlar.
Ben dediğini tuttum beynimi aydınlıklarda okuttum anne. Büyüdüm kocaman bir adam oldum, anlamadığımı sanma, çok iyi anladım o meşakkatli yılların, içimizde bıraktığı derin izleri.
Yağmur sularıyla yıkanırken
Toprak bir evde hayallerim
Duru bir sevda gibiydi çocukluğum
Yün bir yastık da yatarken gecenin karasında
Tamamını Oku
