Güller içinde kimsesiz bir çocuk gözleri çok uzaklara dalan.
Sesi kısık konuşamıyor derdini anlatamıyor anlatsa da kimse anlamıyor.
Kirpiklerinden akan birkaç damla yaş.
Çok uzaktan konuşup anlatmaya çalışıyor haykırarak içindeki isyanı.
Üstü başı yırtık kir pas içinde ama anlı açık onurlu bir çocuk.
X X X X X
Dünyaya küsmüş yaşamına kızmış.
Her sey birdenbire oldu.
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;
Devamını Oku
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta