Çocukluğumu naftalinledim
Uzun bir yolculuğun arkası sakladım onu
Hırsızım zamandı
Hayat bir felsefe değildi oysa çocuktu yedi yaşında
Toprak yollar arayan
Denizin maviliğini hayal eden
Ve yedi yaşında ütopyalar kuran bir çocuktu
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




İmge bu olsa gerek; özgür, mağrur ve esrik... Nereden ne zaman çıkageleceği belli olmayan, oynak ve delişmen. Düşün dünyanızın varsıllığını yansılayan şiiriniz bizim için okunası, sizin için kıvanç duyulası. Kutlarım, yüreğine sağlık can dost.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta