Her insan büyümeye başlayıp çocukluktan uzaklaştıkça çocukluğun o masumiyetini yüreğinin derinlerinde bir yerlere gizleyip hapsetmeye başlar.
Kimileri ise onu tamamen gömerek kendisini ortaya çıkartmasına, göstermesine izin vermez ve zamanla onu tamamen yok edip hayatını tekdüzeliğin o sıkıntılı vuruşlarına bırakır.
Çocukluğunu yok eden kişi aslında neler kaçırdığının çoğunlukla hiç farkına varamaz. Bilmez ki çocuk, masumiyetin en güzel simgelerinin başında gelir.
Bir yetişkin için belki zor olabilir ama zaman zaman içindeki çocuğun ortaya çıkmasına izin vermelidir insan. Çünkü o çocuğun ortaya çıkması demek masumiyetin ortaya çıkması demektir.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
