yıkıntılardan çıkan tozlar kapladığında yeşil şehri
çocukluğumun anıları aklıma geldi insafsızca
sütü ahırdan, yoğurdu sokaktan aldığım,
adile teyze ölünce ağladığım puslu yıllar.
babamın paltosunun kokusu var sanki odamda
her gece bana getirdiği çikolatayı yiyorum
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta