Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
'Sana çocuk diyorum
çünkü çocuk demeyı çok seviyorum
Her şeye rağmen
Seni özlüyorum be çocuk...'
çocuk yanını yitirmemiş herkese saygılar..güzel,içten ve naif dizelerdi.kutlarım..
NOT:Kürtçen en azından benim kürtçemden daha iyi..kutlarım..ancak türkçe yazarken yazım kılavuzlarından ve sözlüklerden yararlan..bazı sözcükleri yanlış yazıyorsun..bu erleştirim için umarım kırılmadınız..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta