ben yalnız seni düşünürken huzur bulurum...
adını andığımda heyecanlanırım...
sesini duyduğumda çocuk olurum,
en sevdiği oyunu oynamaktan bıkmayan ruhuyla.
içimde saklı bir çocuk varmış meğer...
sesini duymazsa hep ağlar durur.
sokaktan öğrendiği ilk küfürleri sayar etrafa.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta