bir damla yaşla sınırlandı duygular
ağlamak yanlış diye bildi çocuk.
öyle söylediler yalana sığınarak
ve o da inandı doğru sanarak.
ağlamayı bilmezken bir gün öğrendi
minik kuşu öldüğünde ağladı hıçkırarak.
ve o zaman anladı
Bir inadım kaldı eskiyip değişmeyen,
Bir de kahrolası gururum.
Kelepir bir hayatla, ucube bir dünya arasında
Gidip gelen eski bir taka misali yaşarım, yaşamaksa
Zaten karanlık geceler misâli bahtım
Devamını Oku
Bir de kahrolası gururum.
Kelepir bir hayatla, ucube bir dünya arasında
Gidip gelen eski bir taka misali yaşarım, yaşamaksa
Zaten karanlık geceler misâli bahtım




bilemezdi bu haytı çocuk
bilemezdi insan yüreğinin fesatlığını.
öğrendi....ama çok acı çekerek...
yürekten geldiği gibi...
minik yürekler hiç acı çekmesin hep gülsün dilerim...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta