bir damla yaşla sınırlandı duygular
ağlamak yanlış diye bildi çocuk.
öyle söylediler yalana sığınarak
ve o da inandı doğru sanarak.
ağlamayı bilmezken bir gün öğrendi
minik kuşu öldüğünde ağladı hıçkırarak.
ve o zaman anladı
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




bilemezdi bu haytı çocuk
bilemezdi insan yüreğinin fesatlığını.
öğrendi....ama çok acı çekerek...
yürekten geldiği gibi...
minik yürekler hiç acı çekmesin hep gülsün dilerim...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta