Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Biraz fazla sozcuk yinelemesi var siirde.Bu durum,az da olsa siglik yaratip duzeyi dusuruyor.
Son alti dizedeki,uyum,organiklik,anlatimdaki kivraklik ve imge yogunluguna alkis tutulur.
Sonucta siir guzel,sair umut verici...
nasıl da canlanır oyun bahçemiz,
yaşamı sobelemek için ortaya çıktığında.
güzel dizeler...
hayata dair ne varsa
tebrikler
selam ve saygılar
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta