Sen; kimsesiz çocukları gördün mü
Baktın mı hiç gözlerinin içine
Bak; senin bisikletin, bilgisayarın, cep telefonun var
Kat kat elbiselerin
Hepsi uyumlu birbiriyle
Oysa çıplak ayakları, solgun bakışlarıyla onlar
Yazlık giysi, kışlık giysi nedir bilmiyorlar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta