Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Güzel bir taşlama, güzel bir yazıklanma..Ayrıca ibret verici..Tarihten ders alınsaydı bir çok kötü şeyler tekrarlanmazdı ama, nerede..İşte böyle şöyleri bir tek şairler karıştırır.Acı biçimde önümüze koyarlar..Tabii anlayana.Kutlarım.Teşekkür ederim. (ERCEY)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta