Bir köyde üç öğretmen bir gün ava gitmişler,
Bir çobana rast gelip oyla sohbet etmişler.
Torbasında görünce seccadenin ucunu,
Körü körüne iman... Bir sınayalım şunu!
Ne de olsa kendileri çok şeyi biliyor,
Dünya nasıl oluşmuş, alem nerden geliyor...
Merak edip dünyadan bir haberi varmıdır?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta