Bir gün canım sıkıldı çıktım yeşil kırlara
Bir tepede rastladım kaval çalan çobana
Kavaldan çıkan ezgi can vermişti doğaya
Koyunlar mutlu idi otlarlarken yan yana
Birden ilginç bir soru çengel oldu aklıma
Kaval nasıl olur da şevk verir canlılara
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta