Çobanın elinde sopası gider…
Ruhunda hep hüzün, kalbinde keder,
“Lâ ilâhe illallâh !” var dilinde,
Koyunları sayısınca zikreder !
Çobanın sarığı dövme keçeden,
Kırlara vurur sürüyü geceden,
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta