Serin sulara üflediğim,sevda kavalından,
Yanık gönüllerin alevidir,akarken içtiğim.
Yürüdükçe terlediğim,dik yamaçlarından,
Hasret rüzgarlarımdır,zirvede beklediğim.
Hayatım türlü reklerde sürülen boya gibi,
Kuru zamanda,yakarken eskitemediğim.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
