Sus hikayesi, kendine özgü.
Mahkum cümlelerde, kendini ifadeden yoksun.
Kibirli bakışlardan rahatsız, bir kenarda gizlenen.
Avurtları çökmüş, yüzünde yaşam kalıntısı izler.
Üstü başı yıprak, gönlü gibi, paramparça.
Baharın ayaz geceleri, teninde ürperti.
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta