ÇOBAN
Şehire indi bir çoban kavalı belinde,
Yoktu hiç bir şeyi ne avcunda ne elinde,
Kaybolup gitmemek için şu insan selinde,
Bağdaş kurup serildi toprak sanıp betona.
Çıkardı kavalı, ne nota bilir ne esi,
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta