Bir dağ köyünün çobanıydı
Koruması gereken çocukları koyunlarıydı.
En yakın arkadaşları köpekleriydi.
Bu onun kaderiydi.
Kavalıyla yanık yanık türküler söylerdi
Dağı,taşı inletirdi.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta