yalova sırtlarında
lâledere köyünde geziyordum
bir çobanla tanıştım
biraz konuştum
yirmiden fazlaydı güttüğü koyun
temiz yüzlüydü
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Tahsil cehaleti alır, arslanlık baki kalır. Okuyorlar da ne oluyor, gördük. İnsanın insanlığı aileden ve çevresinden geliyor bence.
Gerçekten Laledere'deki çobanlar insana daha bir değer veriyorlar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta