Dağ ile konuşur çoban, dili rüzgâr, sözü taş,
Kavalında yüzyıllar var, nefesi ateşten baş.
Sürüsünü güderken göğe bakar yavaş yavaş,
Bir yıldız düşer avcuna, gece olur sırdaş.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta