Müşkül seyyah, başı dikken düştü damla olarak suya, sudan yeni çıkmıştı halbuki, boğuldu lodosun tepetaklak ettiği konak, bir faciaya dönüştü güneşin daha sarı olduğu zamanlar, kuyrukta bir hezimet, yaralı satır başları sırasız sarsıntılar, şafaksız aydınlıklar, hepsi kalem tutuyor, şimdilik aciz masada ki boş bulmaca, ama zor değil sorular, resimdeki acizlik? yetginliğe rengini veren madde? bi kaç cevaba hazır olacak, portfolyoda kroki yalnızlıklar.
Gönlümle oturdum da hüzünlendim o yerde,
Sen nerdesin, ey sevgili, yaz günleri nerde!
Dağlar agarırken konuşmuştuk tepelerde,
Sen nerde o fecrin agaran daglari nerde!
Akşam, güneş artık deniz ufkunda silindi,
Devamını Oku
Sen nerdesin, ey sevgili, yaz günleri nerde!
Dağlar agarırken konuşmuştuk tepelerde,
Sen nerde o fecrin agaran daglari nerde!
Akşam, güneş artık deniz ufkunda silindi,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta