Gönderdiğin fotoğrafların ağıdını söylüyordu şarkılar
gökyüzünün bulutlara ettiği ahını...
Gecenin suskunluğu nicedir böyle, zifirde kayboluyor çizgiler
derdiğimiz saçlara düşürüyor hüznün beyazını...
Sabahı beklemekten yorgunum artık
bir yerden başlamak lazım, ay dönüyor geldiği yere...
Gün dönüyor boşu boşuna, güneşin hızına ayak uydurmadığında...
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta