Şehrin eski kütüphanesinin eşiğinde,
Çizgi roman değiştirirken hayta,
Sen çerçi dededen aldığın taş bebeği basmıştın bağrına...
Kirpiklerin kapatamamıştı,
Yüreğindeki ışıltıyı.
Tebessümün saklanamamıştı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta