Bir çizgi var yaşamın tam ortasında.
Siyahla beyaz kadar farklı iki tarafı.
Bir tarafta kahkahalar,
Bir tarafta gözyaşları.
Şu koca dünyanın gidişatına
Gülmek mi gerek, ağlamak mı?
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta