Bir merdiven basamağında oturmuş yalnızlığım.
Kalbimde bir kuru kalabalık,ağırdan çalıyor kemancı.
Beynimde ayağında kundura...susturamıyorum.
Ne yalnızlığıma adapteyim,ne kemancıya..
Doğumla ölüm arasındaki çizgiyi çok mu kalın çizdim acaba.
Siliyor siliyor baştan çiziyorum.
Her defasında dahada kalın oluyor.
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta