Ben boşvermişliğin resmini çizdim gökyüzüne,
Her sabah uyandığımda nefretimi yazdım mısralara,
Tarifsiz bütün duygularımı biriktirdim burada,
Sadece insanların adisini dökemedim satırlara.
Ne gökyüzüne baktığımda umut hasıl olur yüreğimde,
Ne de insanların yüzüne baktığımda sevgi uyanır kalbimde,
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta