Çivi Şiiri - Dağlar Özügüç

Avuçlarımda yıllarca suskun itirazlar büyüttüm
Ben bu eksikle aşık olmayı reddettim
Çünkü aşka her“olur” deyişimde biraz daha eridim
Kendi içimdeki adalet terazisini bozdum
İtirazsız kabullenişlerin özveri gerektirdiğini bilemedim
İhtiyatlı olmaz isen yüzeysel ilişkiler çürütür insanı
Bir çivi gibi girer düşünce dünyana
Olanı biteni fark etmeden,
Kendine karşı sinsice düzenlenen
Bir eski suçun ortağı olursun
Oysa gerçek aşk, yarım yaşanmaz
Ya yakar, ya aydınlatır ruhları bütünüyle
Bunca yıldan sonra yangınım içimdeyken
Küllerimle bile uzlaşmam artık
Ben yangınıma aşığım aşık