Sonbaharda yerdeki kuru yapraklara basmaya çekinirim.
Çıkan o çıt sesinde kırılmışlığım vardır.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Her zamanki özü ve sadeliğindeydi ...yüreğinize sağlık ...
Buluş ve onu tümleyen bir yazma süreci...
Özgün ve dikkat çekici.Yazıya geçirilenlerin de ötesinde başka bellek kayıtlarına ulaşmak isteyenler için bir örneklik.
Tebrikler.
Erdemle.
Harikaydı...
Yaşamı eylem,mevsimi özne kabullensek nesnesi oluyoruz bu sürecin...Çok duyarlı,çok yoğun bir söylem,saygılar sayın şair,kutlarım...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta