vazgeçtim suskunluğumdan dökmeliydim içimi
lavların denize dökülmesi gibiydim,geçtiğim yerleri yakıp eritiyordum
kar etmiyordu yağan yağmurlar,boşunaydı söndürme gayretleri
patlamıştım,durmuyordu yaralı,yorgun ve kırılmış yüreğim,anlatmalıydım
içimde boğuldum,yağımda kavruldum,yenik düştüm sonunda
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta