Ötelerin sonsuzluğundayım.
Alabildiğine yalnız; bitiriyorum kendimi.
Uçurumların eşiğinde bir ağaç gibi,
Bir avuç toprağa tutunuyorum.
Yokluğunun esintisiyle,
Her gün bir kökümü daha yitiriyorum...
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta