bir sonbahar sabahı doğan yalnızlık
kanatır yüreğimi güneş ışıklarıyla
hüzün olur günün ilk lokması
bir yudum tuzlu su geçer boğazımdan
bir ağıt kanatlanır dudaklarımdan
kahır yüklü bulutlar gezinir semada
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta