Niye çabalıyorsun,
niye üzülüyorsun be Abdurrahman?
Senden önce de dönüyordu bu dünya,
dönecek senden sonra da.
Bırak kendini sal girdaba,
döndürür seni de nasıl olsa.
Uy düzene sen de büyük çoğunluk gibi,
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




böyle düşündüğümüz öyle çok zaman var ki...kendi kendine sayıklamalar..sıradan olmak meziyet değildir ki...o zaman bütün renkler aynı olurdu..her yer gri olurdu mesela..ne anlamı kalırdı güzelin veya iyinin...hayat renklerle güzel..minicik bir siyah hayatımızı nasıl olumsuzlaştırıyor..bu siyahın suçu da değil üstelik..onun içinde barındırdığı her rengin suçu...topkumca düzelmeliyiz...tebrikler şiire ve şairi sevgili arkadaşım Abdurrahman'a..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta