Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
böyle düşündüğümüz öyle çok zaman var ki...kendi kendine sayıklamalar..sıradan olmak meziyet değildir ki...o zaman bütün renkler aynı olurdu..her yer gri olurdu mesela..ne anlamı kalırdı güzelin veya iyinin...hayat renklerle güzel..minicik bir siyah hayatımızı nasıl olumsuzlaştırıyor..bu siyahın suçu da değil üstelik..onun içinde barındırdığı her rengin suçu...topkumca düzelmeliyiz...tebrikler şiire ve şairi sevgili arkadaşım Abdurrahman'a..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta