Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Guzel manzara yaratmishsiniz vallah, son ise asil Rafaellikdir. Çırpındım denizle birlikte
Kaldım unutulan pet şişe ile.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta