İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Tohumdan sevda bitmesi için tarlanın da onu sevdayla sarması germez mi Ayşegül hanım?...Kabahat hep tohumda mı?... Kutluyorum. Düşündürücü, farklı ve özeldi. Nicelerine sevgimle...
Ne kadar haklısınız...hem de çok.....
güzel pürüssüz zevk alarah okudugum bir paylaşım olmuş kutlarım
Özlü söz olmuş. Kutlarım...
Tarla ve çirkinlik güzel benzetiş.
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta