Aynaya son kez baktığımda çirkin bir yüz görüyorum.
Hayır aslında yüzüm çirkin değil, çirkin olan ruhum.
İçimde ki kin ve sevgi duygularının karışımı ruhuma yansımış.
Hemde ne yansıma, sanki gözlerim imdat çığlıkları atıyor.
Gencecik bir beden de yaşayan, yaşlı bir ruh.
O kadar yaşlı ki, sözlerini dile getirecek dişleri bile kalmamış.
Yavaş yavaş düşünmeyi bile unutuyor.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Duygu yüklü şiirinizi
beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta