Durulmamış öfke uyuyan güzellik.
Yırtık dil, kurumuş dudak, alıp saklasak
Parçalanmış benlik ki, ben değil kimlik..
Üstelik haklı olan hep o kalitelilik
Kepazelik anlayacağın, biraz da hinlik.
Yok, olmaz, olmayacak, olmamalı olmak
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta