Hakikat tüm çıplaklığıyla anlatırdı kendini.
Çırılçıplak bir hakikat kelimeler ile anlatılabilir miydi?
Bu alemde "çırılçıplak" bile bir kelimeydi.
Ve de "kelimeler mananın örtüleriydi."
Bir örtü anlatabilir miydi altındaki şeyi?
Hangi gün ışığı anlatabilirdi geceyi?
Hangi gece anlatabilirdi gündüzü?
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta