Simitçi çocukların hüznü var gözlerinde
Düş kurmasını unuttuk be usta
uçurtmaların kuyruklarına bağladığımız
sevdalarımız takıldı tellere
posta güvercinleri yenik düştü açlığa
açma perdelerini çek. Sevgili, bize küstü be usta
Şimdi simsiyah gökyüzü
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Muhterem kardeşim, şiirinizi zevkle okudum haz aldım. yüregine düşüncene sağlık.Yaradan güzel gönüllere ilham vermişki, güzel şiirler yazsınlar, bizlerde okuyup şevklenelim. Herşey gönlünce olsun. Sevgi ve Muhabbetlerimle... Sağol varol.
Oktay çöteli-Elazığ
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta